نواخانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ نِ) (اِمر.) زندان، محبس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ نِ) (اِمر.) زندان، محبس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواخانه . [ ن َ ن َ / ن َ ن ِ] (اِ مرکب ) زندان . (غیاث اللغات ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء) (برهان قاطع) (آنندراج ). بندی خانه . (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). محبس . (انجمن آرا) : ببوسی گرت عقل و تدبیر هست ملکزاده را در نواخانه دست . سعدی (انجمن آرا).