نواخوان

نواخوان . [ ن َ خوا / خا ] (نف مرکب ) نغمه گر. نغمه سرا. خواننده . مغنی : مائیم مرغ عرش که بر بانگ ما روند مرغان شب شناس نواخوان صبحگاه . خاقانی . ◄ آنکه کیف کرده و برای خود آواز می خواند. ◄ آنکه تحقیر و استهزا می کند دیگری را و تقلید می کند بانگ و آواز آن را، و آنکه مانند سرود دیگری می سراید. (ناظم الاطباء). رجوع به نواخوانی شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی