نوازن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوازن . [ ن َ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان فراهان بخش فرمهین شهرستان اراک، در ١٨ هزارگزی جنوب غربی فرمهین در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٤٥٢ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و بنشن و انگور و ارزن و محصولات صیفی، شغل مردمش زراعت و گله داری و قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
نوازن . [ ن َ زَ ] (نف مرکب ) نوازننده . که آلت موسیقی نوازد. که آهنگی نوازد : گر پارسا زنی شنود شعر پارسیش وآن دست بیندش که بدانسان نوازن است . یوسف عروضی . ◄ نغمه سرا. نغمه خوان . دستان سرا : چون دم برآرم از سر زانو به باغ غم از شاخ سدره مرغ نوازن درآورم . خاقانی . ◄ آهنگساز. (فرهنگ فارسی معین ).