نواساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواساز. [ ن َ ](نف مرکب ) مغنی . ساززننده . (ناظم الاطباء). ساززن . (فرهنگ فارسی معین ). نغمه پرداز. نوازنده : نواسازی دهندت باربدنام که بر یادش گوارد زهر در جام . نظامی . نواساز خنیاگران شگرف به قانون اوزان برآورده حرف . نظامی . نواسازان چمن ِ املا و نغمه پردازان گلشن ِ انشاء. (حبیب السیر ص ١٢٢). ◄ تصنیف ساز. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نواسازی شود.