نواشه

نواشه . [ ن َ ش َ / ش ِ ] (اِ) فرزند فرزند. (فرهنگ اسدی ص ٥٠٥). رجوع به نواسه شود. ◄ گِل و دوغابی که در پی های عمارت می ریزند. (ناظم الاطباء).