نوافل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) جِ نافله ؛ نمازهای سنت که واجب نباشد، نمازهای مستحب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ فِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) جِ نافله ؛ نمازهای سنت که واجب نباشد، نمازهای مستحب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوافل . [ ن َ ف ِ ] (ع اِ) ج ِ نافلة. عبادات مستحب . رجوع به نافلة شود : و به ایفای نذور و نوافل قیام کرد. (سندبادنامه ص ٢٧٩). ◄ ج ِ نافله، به معنی نبیره و فرزندزاده : در میهنه در منزل خواجه مؤید که از نوافل شیخ ابواسعید ابوالخیر است نزول فرموده بودند. (انیس الطالبین ص ١٠٥).