نواقر

نواقر. [ ن َق ِ ] (ع اِ) ج ِ ناقرة. گویند: اتتنی عنه نواقر؛ از وی کلام بد رسید مرا یا حجت های مصیبت . (منتهی الارب ) (از المنجد) (از اقرب الموارد). رجوع به ناقرة شود. ◄ ج ِ ناقر. (المنجد). رجوع به ناقر شود.