نواقل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ قِ) [ ع. ] (ص.) جِ ناقله.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ قِ) [ ع. ] (ص.) جِ ناقله.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نواقل . [ ن َ ق ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ ناقلة. رجوع به ناقلة شود. ◄ باجی که از دهی به دهی نقل کنند. ◄ قبایل که از قومی به قومی روند. (منتهی الارب ). ◄ هر چیزی که کسی یا چیزی را حمل میکند و از جائی به جائی می برد. (ناظم الاطباء). وسیله ای که کسی یا چیزی را از جائی به جائی برد. (فرهنگ فارسی معین ). وسیله ٔنقلیه . ◄ نواقلی . رجوع به نواقلی شود.