نوای چکاوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوای چکاوک . [ ن َی ِ چ َ وَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام نوائی است . (جهانگیری ) (رشیدی ). رجوع به چکاوک شود : نواگر نوای چکاوک بود چو دشمن زند تیر ناوک بود. نظامی . از نوای چکاوک اندر کوه کبک در رقص کردن آمد باز. سیف اسفرنگی .