نوباغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوباغ . [ ن َ ] (اِخ ) از قرای خوارزم است . (از معجم البلدان ). و بدان منسوب است محمدبن عثمان نوباغی، ادیب نابینا. (از انجمن آرا).
نوباغ . [ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خسروشیرین بخش جغتای شهرستان سبزوار، در ٢٣ هزارگزی شمال شرقی جغتای در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع است و ٤٩١ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و پنبه و زیره و کنجد، شغل مردمش زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).