نوبتی دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوبتی دار. [ ن َ / نُو ب َ ] (نف مرکب ) دربان بارگاه و خیمه ٔ بزرگ . (ناظم الاطباء). نگهبان خیمه . (آنندراج ). پاسبان . محافظ. نگهبان . کشیکچی : درآوردشان نوبتی دار شاه قفائی ز خون سرخ و روئی سیاه . نظامی (از آنندراج ). هر آن موری که یابد بر درش بار سلیمانیش باید نوبتی دار. نظامی . زهی سرخیل سرهنگان اسرار سخن را تا قیامت نوبتی دار. نظامی . ◄ زندان بان . ◄ رئیس نقاره چیان . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی