نوجابادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوجابادی . [ ن َ ] (اِخ ) محمدبن عمربن محمد، ملقب به ظهیرالدین و مکنی به ابوالمظفر. از فقهای مذهب حنفی است . به سال ٦١٦ هَ . ق . در قریه ٔ نوجاباد بخارا تولد یافت، سپس به دمشق رفت و سرانجام در بغداد مقیم گشت و به امامت «مستنصریه » رسید. وی به سال ٦٦٨ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - کشف الاسرار، در اصول فقه ٢- کشف الابهام لرفع الاوهام ٣ - تلخیص القدوری . (از الاعلام زرکلی ج ٧ ص ٢٠٤). و رجوع به الجواهر المضیئة ج ٢ ص ١٠٤ و الفوائد البهیة ص ١٨٣ و اللباب ج ٣ ص ٢٤١ شود.