نورد
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(نَ وَ) (اِ.) ۱- میل یا چوب استوانهای شکل که در ماشین چاپ به کار رود و مرکب را روی صفحه میکشد. ۲- پیچ و تاب، چین و شکن. ۳- چوبی استوانهای که به وسیله آن خمیر را پهن میکنند.
(~.) (ص فا.) در ترکیب با بعضی واژهها، معنای «طی کننده» میدهد، مانند: کوه نورد، صحرانورد.