نوزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوزه . [ نُو زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پائین رخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه، در ٢٣ هزارگزی شمال شرقی کدکن و ٢ هزارگزی مشرق کال چوقکی، در جلگه ٔ معتدل هوائی واقع است و ٢٣٢ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و بنشن، شغل مردمش زراعت و گله داری و کرباس بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
نوزه . [ زَ / زِ ] (اِ) گریبان جامه . (جهانگیری ) (رشیدی ). رجوع به نوژه شود. ◄ نوج . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به ناژ و نوژ و نازو شود.