نوسود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوسود. [ ن َ ] (اِخ ) قصبه ای است از دهستان اورامان لهون از بخش پاوه ٔ شهرستان سنندج، در ٤٨ هزارگزی شمال غربی پاوه و ٣ هزارگزی خط مرزی ایران و عراق، در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٧٥٦ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش میوه ها و لبنیات و مختصری غلات، شغل اهالیش زراعت و گله داری و کرایه کشی است . در نزدیکی این قصبه آثار قلعه ٔ خرابه ٔسموکه باقی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).