نوشین روان
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوشین روان . [ رَ ] (اِخ ) انوشیروان . نوشیروان . صورتی است ازنام انوشیروان . رجوع به انوشیروان شود : هم سبب امن را رایت توکیقباد هم اثر عدل را رای تو نوشین روان . خاقانی . عنصر نوشین روان عدل به عالم هرمز دولت طراز تاجور آورد. خاقانی .