نومولیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نومولیت . (فرانسوی، اِ) جانورانی تک سلولی از رده ٔ روزن داران که دارای صدفی مارپیچی و کم ضخامت شبیه سکه بوده اند و صدف آنها مشتمل بر تعداد زیادی خانه های کوچک بود که همیشه آخرین خانه محل زندگی حیوان بوده است، این جانوران در دوران سوم زمین شناسی بسیار فراوان بوده اند بطوری که ته نشست های دریائی دو دوره ٔ اول دوران سوم با فسیل این جانوران مشخص است و تعداد آنها در این دو دوره ٔ اول دوران سوم بقدری زیاد بوده که این دوره را به نام دوره ٔ نومولیتیک میخوانند. (فرهنگ فارسی معین ). و گاهی به پوسته یا صدف آنها نومولیت گفته می شود. (فرهنگ اصطلاحات علمی ).