نوپان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نُ) (اِ.) سبدی که از شاخههای درخت بید بافند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نُ) (اِ.) سبدی که از شاخههای درخت بید بافند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوپان . (اِ) سبدی که از بید بافته باشند. (رشیدی ) (برهان قاطع). سبد وسله که از چوب های نازک بافته باشند. (فرهنگ خطی ).