نوپرداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نُ. پَ) (ص فا.)<BR>۱- آن که چیزی نو آورد.<BR>۲- شاعری که به سبک نو شعر گوید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نُ. پَ) (ص فا.) ۱- آن که چیزی نو آورد. ۲- شاعری که به سبک نو شعر گوید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوپرداز. [ ن َ / نُو پ َ ] (نف مرکب ) نوپردازنده . آنکه چیزی نو آرد. ◄ شاعری که به سبک نو شعر گوید. (فرهنگ فارسی معین ). از ترکیبات مستحدث است .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی