نوژنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوژنده . [ ن َ / نُو ژَ دَ / دِ ] (ص ) بر وزن ارزنده، مؤثر. اثرکننده . (برهان قاطع) (آنندراج ). کسی یا چیزی که سبب می شود مر حصول امری را. (ناظم الاطباء). از مجعولات دساتیر است . رجوع به فرهنگ دساتیر ص ٢٧١ شود.