نوک جو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ده بالای بخش خاش شهرستان زاهدان در ٣٥ هزارگزی شمال شرقی خاش و ٢ هزارگزی غرب راه گزو به خاش، در جلگه ٔ گرمسیری واقع است و ١٠٧ تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و لبنیات، شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش زابلی شهرستان سراوان . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).