واژه جو

نوکاکل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نوکاکل . [ ن َ ک ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش قصرقند شهرستان چاه بهار، در ٣١ هزارگزی شمال غربی قصرقند، بر سر راه کشیک به چانف، در منطقه ٔ کوهستانی گرمسیری واقع است و ٧٠٠ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه، محصولش غلات و برنج و لبنیات و خرما، شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).

معنی نوکاکل | واژه جو