نوکران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوکران . [ ن َ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش اشنویه ٔ شهرستان ارومیه، در ٥ هزارگزی جنوب شرقی اشنویه و ٥ هزارگزی جنوب جاده ٔ اشنویه به نقده، در جلگه ٔ سردسیری واقع است و ١٥٦ تن سکنه دارد. آبش از رودخانه ٔ اشنویه، محصولش غلات و حبوبات و توتون، شغل مردمش زراعت و گله داری و جاجیم بافی است . این ده شامل دو قسمت است به نام نوکران بالا و نوکران پائین، فاصله ٔ دو قسمت از هم یکهزار گز است و نوکران بالا٧١ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).