نوکرباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوکرباب . [ ن َ / نُو ک َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) از طبقه ٔ نوکر. چاکرپیشه . از نوع نوکر. (یادداشت مؤلف ). کسی که از طبقه ٔ نوکران و خدمتگزاران باشد. (فرهنگ فارسی معین ). - امثال : نوکرباب شش ماه چاق است شش ماه لاغر . ◄ از نوع اعضای حکومت و دولت . (یادداشت مؤلف ). عضو اداره ٔ دولتی . (از فرهنگ فارسی معین ) : بود نوکرباب کمتر حشر او محدودتر وز جوانان اداری هر طرف محشر نبود. بهار (از فرهنگ فارسی معین ).