نوکری

نوکری . [ ن َ / نُو ک َ ] (حامص ) چاکری . ملازمت . خدمت . فرمانبرداری . (ناظم الاطباء). خدمتکاری . (فرهنگ فارسی معین ). عمل نوکر. رجوع به نوکر شود. ◄ فروتنی . (ناظم الاطباء). ◄ مشاور بودن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ عضویت اداره ٔ دولتی . استخدام دولت . (فرهنگ فارسی معین ). - نوکری پیشه ؛ آنکه به خدمت و چاکری کسی زندگانی می کند. خدمتکار. (ناظم الاطباء). - نوکری دولت ؛ خدمت دولت کردن . در خدمت دولت بودن . کارمندی . - نوکری کردن ؛ خدمت کردن . اطاعت و فرمانبرداری نمودن . - ◄ در خدمت دستگاه دولتی بودن .