نَتَقْنَا

وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ «نَتَقْنَا» از مادّه «نَتْق» (بر وزن قَلْع) در اصل، به معناى کندن چیزى از جایش و به سوى دیگرى پرتاب کردن است، به زنانى که زیاد فرزند مى آورند نیز «ناتق» مى گویند; زیرا به آسانى فرزند را از محیط رحم جدا کرده و به خارج مى گذارند.(24)