نَجْد

وَ هَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ «نَجْد» در اصل به معناى مکان مرتفع است در مقابل «تهامه» که به سرزمین هاى پست گفته مى شود، یا به تعبیر دیگر «بلند بوم» و «پست بوم» است، و در اینجا کنایه از خیر و شرّ و مسیر سعادت و شقاوت است. این تفسیر در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام)نقل شده (مجمع البیان، ذیل آیات مورد بحث). و این که بعضى آن را به دو پستان مادر که برآمدگى سینه ها است! تفسیر کرده اند بسیار بعید است، ضمناً تعبیر به «نَجْد» در مورد خیر به خاطر عظمت آن است و در مورد شرّ از باب تغلیب است.(1)