نَحْب

مَّن قَضَى نَحْبَهُ «نَحْب» (بر وزن عهد) به معناى عهد و نذر و پیمان است، و گاه، به معناى مرگ، یا خطر، یا سرعت سیر، و یا گریه با صداى بلند نیز آمده.(7)