نَشْرَح

أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ «نَشْرَح» از مادّه «شرح» در اصل، به گفته «راغب» در «مفردات»، به معناى گسترش دادن قطعات گوشت و تولید ورقه هاى نازک تر است، سپس مى افزاید: منظور از شرح صدر، گسترش آن به وسیله نور الهى و سکینه و آرامش خداداد مى باشد و بعد مى گوید: شرح دادن مشکلات کلام و سخن، به معناى گسترش آن و توضیح معانى مخفى است.(13)