نَقیر

لاّ یُؤْتُونَ النّاسَ نَقیراً «نَقیر» از مادّه «نقر» (بر وزن فقر) به معناى کوبیدن چیزى است که منتهى به ایجاد حفره و سوراخ شود و «منقار» را نیز به همین دلیل «منقار» گفته اند. بعضى مى گویند: «نَقِیر» همان گودى بسیار کوچکى است که در پشت هسته خرما به چشم مى خورد، و معمولاً کنایه از امور بسیار کوچک و حقیر است.(32)