نَهَر

فی جَنّات وَ نَهَر «نَهَر» (بر وزن قمر) و همچنین «نَهْر» (بر وزن قهر) هر دو به معناى مجراى آب فراوان است و به همین مناسبت گاهى به فضاى گسترده، یا فیض عظیم و نور گسترده «نهر» (بر وزن قمر) گفته شده است. این واژه در آیه مورد بحث، (قطع نظر از حدیث) ممکن است به همان معناى اصلى یعنى نهر آب بوده باشد، و مفرد بودن آن مشکلى ایجاد نمى کند; چرا که معناى جنس و جمع دارد، بنابراین، هماهنگ «جنات» جمع «جنت» است. و نیز ممکن است اشاره به وسعت فیض الهى، نور و روشنایى گسترده بهشت و فضاى وسیع آن باشد، و یا به هر دو معنا.(24)