نُذیقُهُم

ثُمَّ نُذیقُهُمُ الْعَذابَ تعبیر به «نُذیقُهُمُ» (به آنها مى چشانیم)، از مادّه «ذَوْق» که در مورد عذاب الهى به کار رفته، اشاره به این است که: این مجازات چنان به آنها مى رسد، که گویى با زبان و دهان خویش آن را مى چشند، این تعبیر بسیار رساتر از مشاهده، و حتى لمس کردن عذاب است.(19)