نُطْفَه

الإِنْسانَ مِن نُّطْفَة «نُطْفَه» در اصل به معناى «آب کم» یا «آب صاف» است، سپس به قطرات آبى که از طریق «لقاح» سرچشمه ومبدأ پیدایش انسان یا حیوانى مى شود، اطلاق شده است.(1)