نُفِخَ

وَنُفِخَ فِی الصُّورِ تعبیر به «نُفِخَ» (دمیده شد)، به صورت فعل ماضى مجهول به خاطر آن است که: عرب معمولاً مسائل مسلم آینده را به صورت فعل ماضى بیان مى کند، اشاره به این که: هیچ گونه شک و تردیدى در آن راه ندارد، گویى قبلاً رخ داده است.(15)