نُکْر

جِئْتَ شَیْئاً نُّکْراً «نُکْر» به معناى کار مشکل و بى سابقه یا کم سابقه و به معناى زشت و منکر است، و بازتاب آن قوى تر از کلمه «اِمْر» که در ماجراى سوراخ کردن کشتى بود مى باشد، دلیل آن هم روشن است; زیرا کار اول او زمینه خطرى براى جمعى فراهم کرد که به زودى متوجّه شدند و خطر را دفع کردند، ولى در اقدام دوم، ظاهراً او مرتکب جنایتى شده بود.(5)