نپتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نپتون . [ ن ِ ] (اِخ ) در اساطیر روم، نام الهه ٔ دریاهاست .او را با نیزه ٔ سه شاخه ای تصویر کرده اند کنایه از این نکته که هرکه بر دریاها تسلط یافت بر عالم مسلط است . وی پسر ساتورن و برادر ژوپیتر و پلوتن است، یونانیان او را پوزئیدون نامیده اند. مؤلف فرهنگ اساطیر یونان و روم آرد: «نپتون خدای رومی است که با پوزئیدون تطبیق شده، نام او که اشتقاق و ریشه ٔ مبهمی دارد ظاهراً از لغات بسیار قدیم زبان رومی بوده، وی خدای آب [ بوده است ] و قبل از آنکه با پوزئیدون تطبیق شود داستانی مخصوص به خود نداشته . عید او در شدت گرمای تابستان در ٢٣ ژوئیه برگزار می شد، وی رواقی داشت در دره ٔ «سیرکوس ماکزیموس » میان پالاتن و آوانتن که سابقاً نهر آب بالنسبه بزرگی از آن میگذشت و عبادتگاه وی در کنار همین آب قرار داشت . بنابه روایات رومی نپتون شریک و معاون کاری داشت بنام سالاکیا یا ونیلیا ». (از فرهنگ اساطیر یونان و روم ج ٢ ص ٦١٦ و ٦١٧).
نپتون . [ ن ِ ] (اِخ ) نام سیاره ای است از منظومه ٔ شمسی . این سیاره به سال ١٨٤٦ م . توسط ل ُ وریه کشف شد. نپتون در مداری مستدیر به فاصله ٔ ٤٤٩٧٠٠٠٠٠٠کیلومتری خورشید میچرخد. مدت گردش آن به دور خورشید حدود ١٦٥ سال است، قطر این سیاره ٤٩١٠٠ کیلومتر (٣/٨٥ بار از زمین بیشتر) است . ترتیب قرار گرفتن این سیاره در منظومه ٔ شمسی، بعد از اورانوس است .