نکر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(نُ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) دهاء، زیرکی. ۲- امر سخت و زشت.
(نُ کَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) زیرک گردیدن. ۲- دشوار گشتن. ۳- (ص.) در فارسی، مشخص، معین.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(نُ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) دهاء، زیرکی. ۲- امر سخت و زشت.
(نُ کَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) زیرک گردیدن. ۲- دشوار گشتن. ۳- (ص.) در فارسی، مشخص، معین.