نکوحال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوحال . [ ن ِ ] (ص مرکب ) نیکوحال . به سامان . توانگر. مرفه . صاحب جاه و قدرت : دشمن چو نکوحال شدی گرد تو گردد زنهارمشو غره بدان چرب زبانیش . ناصرخسرو. ◄ سالم وسرحال . سردماغ . تندرست .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوحال . [ ن ِ ] (ص مرکب ) نیکوحال . به سامان . توانگر. مرفه . صاحب جاه و قدرت : دشمن چو نکوحال شدی گرد تو گردد زنهارمشو غره بدان چرب زبانیش . ناصرخسرو. ◄ سالم وسرحال . سردماغ . تندرست .