نگ

نگ . [ ن َ ] (اِ) کام . سقف دهان . (از برهان قاطع) (آنندراج ) (فرهنگ خطی ). گنابادی : نَک (دندان )، قیاس شود با نُک و نوک . (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).