نگاریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگاریده . [ ن ِ دَ / دِ ] (ن مف ) نوشته . مرقوم . ثبت شده . نگاشته شده : نگاریده نام خدای از نخست که بی نام او دین نیاید درست . اسدی . اثرهای آن شاه آفاق گرد ندیدم نگاریده در یک نورد. نظامی . گرت صورت حال بد یا نکوست نگاریده ٔ دست تقدیر اوست . سعدی . ◄ نقاشی کرده شده . آراسته و مزین . منقش : بسوزم نگاریده کاخ تو را ز بن برکنم بیخ و شاخ تو را. دقیقی . ◄ پرنقش ونگار : چو بیژن بدید آن نگاریده گور به دلْش اندر افتاد از آن گور شور. فردوسی . سپر دارند ایشان در گه جنگ چو دیواری نگاریده به صد رنگ . (ویس و رامین ). یکی دیبا طرازیدم نگاریده به حکمتها که هرگز نامد و ناید چنین از روم دیبائی . ناصرخسرو. ◄ بزک کرده . (یادداشت مؤلف ). آرایش شده . آراکرده : جوان چون بدید آن نگاریده روی به سان دو زنجیر مرغول موی . رودکی . ای نگاریده نگاری که ز تو مجلس من گه چو کشمیر بود گاه چو فرخاربود. امیرمعزی . ◄ تصویرکرده شده . منقوش : نگاریده بر برگها چهر اوی همی بوی مشک آمد از مهر اوی . فردوسی . نگاریده هم زین نشان بر حریر نهاده به نزدیکی یادگیر. فردوسی . نگاریده بر چند جا بر مصور شه شرق را اندر آن کاخ پیکر. فرخی (دیوان چ دبیرسیاقی ص ٥٤).