نگاه دار

نگاه دار. [ ن ِ ] (نف مرکب ) نگاهبان . (آنندراج ). نگه دار. محافظ. پاسبان . (ناظم الاطباء). نگاه دارنده . حافظ. گوش دار. حفیظ. رقیب . حارس . عاصم . (یادداشت مؤلف ) : تا خوی او چنین بود او را به روز و شب ایزد نگاه دار بود ز آفت زمن . فرخی . نگاه دار و معینت خدای باد که هرگز بجز خدای نباشد نگاه دار معین را. سعدی . ◄ ضابط. (یادداشت مؤلف ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی