نگاه چرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگاه چرانی . [ ن ِچ َ / چ ِ ] (حامص مرکب ) چشم به روزن افتادن . نگاه به روزن افتادن . (از آنندراج ). عمل نگاه چران . رجوع به نگاه چران و نگه چرانی شود. ◄ نظر تهی و سبک . ◄ چشمک زدن ستارگان . (ناظم الاطباء).