نگد

(نَ گَ) (ص.) (عا.) شخص سرد و نچسب و گرانجان، کسی که در برخورد با مردم آنها را از خود می‌رنجاند.<br>

(نَ گَ) (ص.) (عا.) شخص سرد و نچسب و گرانجان، کسی که در برخورد با مردم آنها را از خود می‌رنجاند.

نگد. [ ن َ گ َ ] (ص ) در تداول عوام، شخص سرد و نچسب و گران جان . کسی که در برخورد با مردم آنها را از خود می رنجاند. (فرهنگ فارسی معین از فرهنگ عامیانه ٔ جمال زاده ).