نگرنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نگرنده . [ ن ِ گ َ رَ دَ / دِ ] (نف ) ناظر. نظاره . (یادداشت مؤلف ). که می نگرد. تماشاگر.