نگه دارنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگه دارنده . [ ن ِ گ َه ْ رَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) حافظ. مستحفظ. (ناظم الاطباء). نگاه دارنده .نگاه دار. نگه دار. رجوع به نگاه دار شود : نگه دارنده ٔ بالا و پستی گوا بر هستی او جمله هستی . نظامی .
فرهنگ طیفی واژهدان
حفظکننده، محافظ، مراقب، نگهبان، مالپرست، مصر چسبنده، چسبناک، سفت