نگه چراندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگه چراندن . [ ن ِ گ َه ْ چ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) چشم چرانی کردن . به حسرت و ولع در چیزی نگریستن : بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل من تا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم . صائب (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نگه چراندن . [ ن ِ گ َه ْ چ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) چشم چرانی کردن . به حسرت و ولع در چیزی نگریستن : بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل من تا کی نگه چرانم در باغ و راغ مردم . صائب (از آنندراج ).