نگونسارزین

نگونسارزین . [ ن ِ ] (ص مرکب ) اسبی که زینش وارونه و نگون شده است . کنایه از اسبی که سوارش به خاک افتاده یا کشته شده باشد : گسسته لگام و نگونسارزین فروبرده لفج و برآورده کین . فردوسی . یکی اسب دارد نگونسارزین ز بیژن ندارد نشانی جز این . فردوسی .