نی انبان

نی انبان . [ ن َ / ن ِ اَم ْ ] (اِ مرکب ) نام سازی که از نی و چرم سازند. (غیاث اللغات ). نوعی از نی که متصل است به انبانی پر از هوا و آن را می نوازند. (ناظم الاطباء). رجوع به نای انبان شود : افعی چو نی انبان و کشف کاسه رباب است . منوچهری . گاه شیخم گاه رندم گاه صوفی گاه مست گاه صرنا می نوازم گه نی انبان می زنم . ملا فوقی (از آنندراج ).