نی نی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نی نی . (اِ)طفل خرد. بچه . کودک . ببه . به به . (یادداشت مؤلف ). - نی نی کوچولو ؛ بچه ٔ کوچک . کودک خرد. - ◄ در مقام تحقیر وتنبیه کسی که اطوار خارج درمی آورد بدو گویند: نی نی کوچولو دیگر وقت این کارهای تو گذشته . (فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده از فرهنگ فارسی معین ). ◄ مردم چشم . مردمک چشم . مردمک . انسان العین . ببک . ببه . بؤبؤ. (یادداشت مؤلف ). ◄ در زبان اطفال خرد، نقوش انسانی . صورت . شکل . عکس . (یادداشت مؤلف ). ◄ عروسک .
نی نی . (ق مرکب ) کلمه ای است در نفی که به طور تأکید استعمال می کنند. (ناظم الاطباء). نه ! نه !. (فرهنگ فارسی معین ) : نی نی که چرخ و دهر ندانند قدر فضل این گفته بود گاه جوانی پدر مرا. ناصرخسرو. نی نی به گمان نیکم از بخت کارم همه چون گمان ببینم . خاقانی .