نیاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیاب . (اِ) نیام . غلاف . ◄ آوند. ظرف . (ناظم الاطباء).
نیاب . (ع اِ) دندانهائی که در میان دندان آسیا و دندان پیشین واقع شده اند. جمع ناب است چنانکه دیار جمع دار است .(از غیاث اللغات ) (از آنندراج ). رجوع به ناب شود.
نیاب . [ ن َ ] (اِ مرکب ) نی آب . رجوع به نی آب شود.